gitmece

gidiyorum. yaklaşık 2 saat içinde odamdan, evimden, ve köpeğimden ayrılacağım. hava alanındaki birkaç saat sonunda da annemden, babamdan ve sevgilimden. ürküyorum. kalbim çarpıyor deli gibi, köşeye sıkışmış hissediyorum kendimi. bir yandan kendi kendimi telkin edip, rahatlatmayı ve her şeye iyi yanından bakmayı deniyorum, bir yandan da çırpınıp kurtulmak, burada kalmak istiyorum. bir yandan evden çıkana kadar son defa yastığımda uyumak istiyorum bir yandan da uyursam sersemlemekten korkuyorum. gidemiyorum da kalamıyorum da. garip. içimde küçük de olsa bir heyecan olmadığını söylersem kimse inanmaz bana sanıyorum. heyecanlıyım evet, mutluyum da bir parça aslında. ama hepsi buruk hepsi gölgede... çok özleyeceğim b...