tam bir sene önce bugün açtım bu blog'u. senin eksikliğini biraz olsun daha az hissetmek için. senle konuşamadıklarımı sana buradan anlatmak için. üstünden koskoca bir yıl geçmiş, yine göz açıp kapayana kadar. bugün parmak hesabı yaptım üç kere, gerçekten 5 yıl olmuş mu diye...
küçücüktük. şimdi dönüp bakıyorum fotoğraflara, zihnimdeki anılara, cidden küçücüktük... her sabah sana sarılmayı çok özledim. her gün kahkahalarını duymayı, ne olursa olsun beni neşelendirebilmeni, sesini, kokunu... özledim işte... eksiksin bana...
bir gün yine buluşacağız iyilik meleğim...
çok seviyorum seni...
hep aynı şeyleri düşünmüşüz.
YanıtlaSil