genelde insanlardan çok fazla şey beklemem. en azından insanların benden beklediklerinden ve hatta benim kendimden beklediklerimden çok daha az şey beklerim başkalarından. ve bu beklentilerim - hele ki çok zor şeyler değilse- yerine getirilmediğinde yaşadığım üzüntü ve hayal kırıklığının boyutları tarif edilemez. ve işte tam da bu yüzden en çok değer verdiklerim üzer beni.
eğer elimde olsaydı kimseden bir beklentimin olmamasını seçerdim. genelde kendimi beklentiler konusunda kontrol edebilsem de bu kadarını yapabilmek için insanlarla ilişkimi kesmem lazım.
sonuç olarak söylemeye çalıştığım şudur ki:
değer verdiğim insanlar,
sizden beklentilerim genelde yerine getirmesi kolay olan ve benim de gayet açıkça belli ettiğim şeylerdir, geçerli bir mazeretiniz olmadığı sürece zaten kırk yılda bir sahip olduğum beklentilerimi yerine getirmediğiniz zaman beni ciddi şekilde üzersiniz. amacım kendimi daha açıkça ifade etmekti.
teşekkür ederim.
~~
yıllardır bilinen bir gerçeği tekrar dile getiriyorum. şom ağızlıyım. cidden. "bir de şöyle olurmuş" tadında söylediğim her ani söz en geç ertesi güne oluyor. ha ama bir kerede pozitif bir şey söylemiyorum o şekilde... bu da ayrı bir konu.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder