mazoşist ben

şiirlerimi ve yazdığım diğer yazıları tekrar okuyunca bazı şeyler dikkatimi çekti. mesela acı çekmeden yazamıyormuşum. ve bu yüzden de yazdığım her şiir iç karartıcı. bana şimdi beni sorsalar, yaşamayı seven, zorluklarla karşılaşsa da mutlu olmayı becerebilen, arkadaş canlısı ve neşeli bir insan olarak tanımlarım kendimi. ama o şiirleri okuyunca eskiden ne kadar melankolik zamanlarım olduğunu gördüm. ve mazoşistliğime sinir oldum. her ne yaşarsanız yaşayın, hayat yine de yaşamaya değer ve güzel. neşelenin!!!