bıkkınlık

biri bana tatilden bıkacağımı söylese gülerdim kahkahalarla ama bıktım. sinirlerim bozuluyor resmen. sabah erken kalkayım da uykum düzene girsin diyorum, kalksam yapacak iş yok diye kalkmıyorum. sonra öğlen 1 de uyanınca sinir oluyorum kendime. ama hakikaten yapacak bir şey yok. o saatte dışarı çıksan ne yapacaksın, mecbur ev. e evde de televizyon ya da bilgisayar dışında uğraşacak bir şey yok. bütün gün ya televizyon ya bilgisayar başında... kaldı ki insanın sıkıntısını da gidermiyor bu meretler; onlar da tek düze, onlar da sıkıcı. bütün gün evde oturmak da insana kafayı yedirtiyor, akşam dışarı çıkıyorsun. her akşam her akşam o da bunaltıyor insanı. artık arkadaşlarının yüzünü görmekten bıkar hale geliyorsun... evde oturunca da surat bir karış, hem kendine hem ebeveynlere eziyet. okul başlasın ya da ben bir iş bulayım en kısa zamanda...