30 Ocak 2010 Cumartesi

giderayak

hani bazen söyleyemezsin ya içindekileri, ama aslında haykırmak istersin insanların suratına. ve davranışlarını kontrol etmeye çabalarsın, edemezsin. karışır iyice her şey sanki yeterince karmaşık değilmiş gibi. düğüm olursun iyice, ve bilerek çırpınırsın çıkmak için, ki daha çok dolanasın, batasın tam merkezine diye. çünkü aynı anda hem gitmek istersin hem de kalmak, ama gidemezsin de , kalamazsın da. durursun sadece öylece ve sessizlikten korktuğun için konuşursun durmaksızın. kafan bi dünyadır, içmeden. kendine hep aynı soruyu sorarsın, içinde zamanı barındıran bir takım sözcükler ve "neden" kelimesi vardır sorunun. öyle gerekmiştir, susarsın.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder