iç ses

yazmak isteği doğdu içimde bir an. çok olmuş yazmayalı. zorlanıyorum düşüncelerimi, hislerimi toplamakta bu aralar. bir mutluyum bir hüzünlü. çok güzel vakit geçiriyorum ama bir yandan da çok az kaldı, gidiyorum. dün saydım tam 25 günüm vardı gitmeme. çok heyecanlanıyorum; yepyeni bir yer, yeni bir okul, yeni insanlar, yeni bir yaşam ama bir yandan da alıştığım her şeyden; ailemden, arkadaşlarımdan, evimden, köpeğimden, herkesten uzakta... bir de inadına yeni insanlar girmiyor mu sürekli hayatıma! daha çok tanımak, beraber vakit geçirmek, yanlarında olmak istediğim insanlar... evet biliyorum geri geleceğim ama nedense içimden bir ses "döndüğünde hiçbir şey, hiç kimse bıraktığın gibi olmayacak" diyor. korkuyorum.