sevmiyorum bavulları

bir önceki, hatta az önce yazdığım yazıda da belirtmiştim artık bir evimiz daha doğrusu bir odamız olduğunu. biraz daha detaylı anlatmak istiyorum. odamız gerçekten kocaman. üstelik bir duvarı da sadece cam ve balkon kapısında oluştuğu için hayli aydınlık ve ferah. yerdeki fayanslar(evet fayans) çok enteresan bir desene sahip ve simli ve parlak olmaları sebebiyle yerler sürekli ıslakmış gibi görünüyor. mobilyalar açık renk ve kocaman, çok fazla boşluk var raflarda ve orada burada bu sebeple de her yer temiz, ferah ve KOCAMAN görünüyor. yeni yerleştiğimiz için her şey çok ama çok düzenli. o kadar sevdim ki odayı, evi ve içindekileri, hep (ama hep) burada kalabilirim, Türkiye'ye dönmeden, Perugia'da, evimde, odamda... her ne kadar yatakların altına saklamayı başarabildiysek de çoğunu, o sığdıramadığımız ve dolapların tepesinden bize bakan iki bavul bize inatla geri döneceğimizi hatırlatıyor... sevmiyorum onları...