ve yine evimdeyim. perugia da -artik benim olmayan evimde- mutfak masasinin ustunde yaziyorum bu sefer. icimde bir huzur ve aidiyet duygusu...
dun aksam perugiaya gelir gelmez evde toplanip hep beraber yemek yedik. yine hepimiz bir aradaydik; chiara, pasquale, carlo, luca, fulya ve ben. biz evden ayrildiktan sonra eve gelenlerle taniòtik: italyan kiz, irene, ve alman cocuk, lewe.
bu sabah kalktim B&B'de kahvalti yaptim, merkezde dolastim, merdivenlere oturdum, Grom'dan -en sevdigim- karamelli dondurma yedim, espresso ictim...
burada bir hayatim var ve bu ikinci hayati yasamayi ve her yerde italyanca duymayi cok seviyorum. eger bir gun italyada yasama/calisma hayalimi gerceklestirebilirsem gercekten cok cok cok mutlu bir insan olacagim...
not: bilgisayar chiara'nin oldugu icin turkce karakterler yok, okumakta zorlandiysaniz affola=)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder