yeni kararlar

dün gece başladığım kitabı bitirdim 4 saat önce. 16 yaşında lösemi hastası bir kız, hayatının kalan kısmını doya doya yaşamak için onu yatağa bağlayan tedaviyi reddediyor. ve ölmeden önce yaşamak istediklerini bir listede toplayıp, gerçekleştirmek için çabalıyor. bırakamadım elimden, çıkmadı aklımdan; bütün gün hem okudum, hem düşündüm. zannediyoruz ki sonsuza kadar yaşicaz, her gün aynı tantana her gün aynı somurtuk suratlarla dolanıp duruyoruz ortalıkta. hep bir gelecek planları hep şu bitince böyle olcak okulum bitince şunu yapıcam, bu hafta bitsin bilmem ne... herşeyi erteliyoruz, herşeyden kaçıyoruz, yaşamak istediğimiz şeyleri hep bir mantığa oturtup, irdeleyip, içini dışına çıkarıp sonunda erteliyoruz. peki ya hayat düşündüğümüz kadar uzun değilse? bişiler bittikten sonra yapmak üzere ertelediğimiz şeyleri yapma şansına hiç ulaşamazsak? bütün gün bu soruları sordum kendime. aslında olması beklenenin aksine kitabı okurken içim sıkılmadı, karamsarlaşmadım. aksine içimde farklı bir heyecan hissettim. aldığım nefesin farkına vardım, yağan yağmurun kokusunu sesini sevdim. ve bir karar verdim: risk alıcam. artık korkmak yok.

yarın yeni bir gün=)