yazı yazmak

ben blog yazmayı özledim. böyle bilgisayarın başına oturup, durmaksızın klavye tıkırdatmayı, kelimelerin kendiliğinden aklıma gelip güzel güzel cümleler oluşturmasını özledim. ama işin çelişkili yanı şudur ki, söylemek istediğim binlerce şey olsa da, canım yazmak istemiyor. içimdeki heyecan sönmüş sanırım, oysa anlatacak o kadar çok şey var...

neden artık yazmadığımı soran insanlar var, bu sebeple bu kısa entry'i yayımlıyorum. bir süreliğine affedin beni, gün gelecek ben yine güzel güzel, uzuun uzuuun yazılar yazacağım.

o gün geldiğinde görüşmek üzere. sevgiler herkese.

isteksiz

yazmayalı uzun zaman olmuş. ayrıca farkettim ki son yazım da son derece baştan savma ve isteksiz yazılmış. demek ki ben de bir duraklama dönemine girdim. farkındayım aslında; yazasım gelmiyor.

bu da bir bildiri olsun sizlere, bundan sonra çok fazla yazı beklemeyin benden.

belki de bir şeyler değişmiştir, hayatımda, içimde, benimle ilgili bir yerlerde... yaptıklarımı anlatmak zor ya da sıkıcı geliyordur belki, ya da hislerimi ifade etmekte zorlanıyorumdur... ben de bilemiyorum. ben de tanıyamıyorum şu sıralar kendimi ve aslında kimseyi.

gece uyumak istemiyorum, gündüz uyanmak, ve her seferinde lanet ediyorum anlamsız uyuduğum gündüzlere. umut var içimde normale döneceğime dair, her şeyin düzeleceğine dair, ama o umut ışığında ilerlemeye bile üşeniyorum bazen.

nedendir bilinmez bu hallerim, geçecektir diye düşünüyorum, dua edin.